October 27, 2006

Chennai - Marooned

Rains have come back with a vengeance...and it is definitely creating havoc. There was some respite yesterday but 'today' seems like a replay of the day before yesterday :-(

What a day that was.... I cheered the rains initially..
everything seems so nice when u r sitting in the cool comfort of ur office & working along with the music of the rains falling on the rooftop. But reality struck, when I had to get back home. Decided to take the office cab at 9.00 p.m (very smart of me to skip the peak hours ..atleast that is what I thought so ..sob..sob)..the cabbie came in at 10.00 p.m (thankfully..had a book to browse thro..didnt mind waiting).

And then The Journey started.

The scene outside was straight out of a hollywood disaster epic...water ..water everywhere...and ofcourse serpentine queues of vehicles. The usual 20 min travel from velachery to kotturpuram took a cool 1 - 1/2 hrs. Mind you..it was not peak hour traffic, but at 10 p.m in the night. I thought, I was better off..there were scores of people on two wheelers, who had to keep their cool and wade thro knee deep water, pouring chill rain and horrible traffic.

Bless these guys who sit at the FM stations ..n.. keep churning out soft melodies to smoothen the frayed nerves. 'Illan kaathu veezuthu', 'ooru sanam' kept me going ..rather sitting.. at the halda junction for over 30 min.

Dunno..whatz in store for today.

8 comments:

Gops said...

Rain and school days were fun for me. ;)

Orthos said...

If you have time visit Govt General Hospital,and just see the walls and stairs spat with paan and spit.I just love to work in the new twin towers of GGH.My heart bleeds each time I see paan spat on the wallsof GGH Twin Towers.

Orthos said...

Sorry ,for continuing the paan topic.I can't help it.I always think of like minded paople when I see things that need change.

Orthos said...

Regarding rains:Rains cleans up all the dirt that selfish humans have accumulated.Nature's cleaning mechanism.Rains expose the administrative planning capacities of our politicians and leaders.Overcrowding the city, surely punishes the greedy and selfish citizens during rains by way of the hardships we suffer from.Each one of us is to blame for our sufferings.All man made.

Orthos said...

I just went through Maalan's blog and came across this.Strange, that I saw Dr.Anbumani Ramadoss being banged and ragged by Karan Thappar on CNN IBN .Karan's approach was atrocious,supporting smoking in the name of freedom. Just go through this.
என்னிடம் இரண்டு நாய்கள் இருக்கின்றன. அவற்றுள் ஒரு நாய்க்குப் பேராசை, சுயநலம், சந்தேகம், பொறாமை பழிவாங்குவது, மற்றவர்களை அச்சுறுத்துவது போன்ற தீக்குணங்கள் அதிகம். அதற்கு நான் 'ஈவில்' என்று பெயர் வைத்திருந்தேன்.இன்னொன்று அதற்கு நேர் எதிர். நன்ரி, பொறுமை, நட்பு, உதவி செய்யும் மனப்பான்மை இதெல்லாம் அதனிடம் மிகுதி. நான் அதை 'குட்டி' (goodie) என்று அழைப்பேன். இரண்டும் ஒன்றுக்கு ஒன்று சளைத்ததல்ல. ஒன்றை ஒன்று ஜெயிக்கப்பார்க்கும். எப்போதும் போட்டி போட்டுக் கொண்டே இருக்கும்.
"எது ஜெயிக்கும்?"
"நான் எது ஜெயிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேனோ அது ஜெயிக்கும்"
"எப்படி? புரியவில்லையே?'
"எதை ஊக்குவிக்கிறேனோ, எதற்கு ஊட்டம் அளித்து வளர்க்கிறேனோ, எதைப் பலப்படுத்துகிறேனோ, அதைப் பொறுத்து குட்டியோ ஈவிலோ ஜெயிக்கும்"
சரி, நம்முடைய கல்வி முறை, சமகால இலக்கியங்கள், சினிமா இவை எல்லாம் 'குட்டி'க்குத் தீனி போடுகின்றனவா? அல்லது ஈவிலுக்கா?

யோசனை மனதைப் பிறாண்டத் துவங்கியது. செய்தித்தாள் படிக்கும் போது சிந்தனை கூடாது என்று மனதிடம் சொல்லி வைத்திருக்கிறேன். ஆனால் சிந்தனை என்பது காபி குடிப்பது, குளிப்பது போல ஒரு பழக்கத்தின் காரணமாக நேர்கிற செயலா? காற்றுப் போல அது நினைத்த நேரத்திற்கு வந்து வருடிக் கொடுக்கும் அல்லது குப்பை சேர்க்கும்.
"சீ! சும்மாயிரு!" என்று ஒரு அதட்டல் போட்டுவிட்டு அடுத்த பக்கத்தைப் புரட்டினேன்.அங்கே என் கண்ணில் பட்டது இந்த செய்தி. "உயிரை உறிஞ்சுகிறதா சினிமா?" என்று ஒரு பெரிய கேள்விக் குறியை வீசித் துவங்கியது செய்தி.
ஐ.நா.சபையின் அமைப்பான உலக சுகாதார நிறுவனம் நடத்திய ஒர் ஆய்வு, இந்தியாவில் தயாராகும் படங்களில் முக்கால்வாசிப் படங்கள்- துல்லியமாகச் சொல்வதானால் 76 விழுக்காடு- புகைபிடிக்கும் காட்சிகளைக் கொண்டிருக்கின்றன என்று சொல்கிறது. அதிலும் புகழ் பெற்ற, மக்களிடம் செல்வாக்குச் செலுத்தக்கூடிய நடிக நடிகையர்கள், உதாரணமாக அமிதாப் பச்சன், ஷாரூக்க்கான், ரஜனிகாந்த் அந்தக் காட்சிகளில் நடிப்பதாகவும் அது கவலைப்படுகிறது. ஒரு நாளைக்கு இந்தியாவில் ஒன்றரைக் கோடி பேர் சினிமாப் பார்க்கிறார்கள், ஆண்டொன்றுக்கு 900 திரைப்படங்கள் வெளியிடப்படுகின்றன என்று கணக்குச் சொல்லி, சினிமா இந்த அளவிற்குப் பிரபலமாக இருப்பதால் புகை பிடிக்கும் பழக்கமும் வலுவாக வேரூன்றியிருக்கிறது என்று அந்த ஆய்வு ஆதங்கப்படுகிறது.

ஆனால் இவற்றையெல்லாம் விடக் கவலைப்பட வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், இந்தியாவில் புகையிலைப் பழக்கம் உள்ள 28 கோடிப் பேரில் 50 லட்சம் பேர் குழந்தைகள்! நாளுக்கு நாள் பதின்ம வயதினர் புகை பிடிப்பது அதிகரித்து வருகிறது, அதற்கு சினிமாக்கள் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம் என்று அது கருதுகிறது.

தமிழ் சினிமாவைப் பொறுத்தவரை, கறுப்பு -வெள்ளைக் காலத்தில், ஒரு பாத்திரத்தை வில்லனாகக் காட்ட சிகரெட் பயன்பட்டது. கழுத்தில் கர்சீப், கட்டம் போட்ட சட்டை, கலைந்த தலை, வாயில் புகையும் சிகரெட் இவை இருந்தால், அவர் வில்லன் என்று பார்த்தவுடனேயே ரசிகர்கள் தெரிந்து கொள்வார்கள். இதன் காரணமாக நிஜ வாழக்கையில் புகை பிடித்த சில நல்லவர்கள் கூட, அதை பகிரங்கமாகச் செய்யத் தயங்கினார்கள். உதாரணம்: காமராஜர். அவருக்குப் புகை பிடிக்கும் பழக்கம் உண்டு. ஆனால் அவர் புகை பிடிப்பது போல் புகைப்படம் ( சிலேடை அல்ல) எடுக்கக்கூட அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.

எம்.ஜி.ஆர். தனது எந்தத் திரைப்படத்திலும் புகை பிடித்ததில்லை. இமேஜ பற்றிய கவனம் மட்டுமல்ல இதற்குக் காரணம். அவர் தனது பாத்திரங்கள் ஏற்படுத்தக் கூடிய தாக்கம் குறித்தும் அறிந்து வைத்திருந்தார் என்று கருத இடம் இருக்கிறது. " சத்தியமாகச் சொல் நீ மனிதன்தானா? இல்லை நீதான் ஒரு மிருகம், அந்த மதுவில் விழும் நேரம்" என்று அவர் திரையில் பாடியதைக் கேட்டுத் தற்காலிகமாகக் குடிப்பதை நிறுத்தியவர்கள் உண்டு.

இன்றைய தமிழ் சினிமாவிற்கு, மதுவிற்கு எதிராகவோ, புகைக்கு எதிராகவோ பேசும் தைரியம் கிடையாது. மாறாக அது இன்று புலம்பல் களஞ்சியம். ' திட்றாங்க, திட்றாங்க, திட்றாங்க, திட்றாங்க, தம் அடிச்சா திட்றாங்க, தண்ணியடிச்சா திட்றாங்க, சைட் அடிச்சா திட்றாங்க, ரைட் கொடுத்தா திட்றாங்க, திட்றாங்க திட்றாங்க, திட்றாங்க, திட்றாங்க, டாடியும் மம்மியும் திட்றாங்க' என்று அது கிடந்து புலம்புகிறது.பின் இதையெல்லாம் செய்தால் அப்பாவும் அம்மாவும் பூரித்து புளாகாங்கிதம் அடைந்து, உச்சி மோந்து, திருஷ்டி சுத்தி, ஈன்ற பொழுதின் பெரிதுவப்பார்களா?

சரி, மதுவிற்கு எதிராகப் பிரசாரம் செய்த எம்.ஜி.ஆர், ஏன் புகை பிடிப்பதற்கு எதிராகத் திரைப்படத்தில் எந்த பிரசாரமும் செய்யவில்லை? சரித்திரத்தில் விடை காணமுடியாத மில்லியன் டாலர் கேள்விகளில் இதுவும் ஒன்று. அவர் அதைப் பெரிய விஷயமாகக் கருதாமல் இருந்திருக்கலாம். அல்லது அந்தப் பிரசாரம் பலன் தராமல் போய் அது தனது செல்வாக்கிற்கு ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியாகக் கருதப்பட்டுவிடும், எதற்கு ரிஸ்க் என்று எண்ணியிருக்கலாம்.
ஆனால் தனது விளம்பர வருமானத்தைப் பெரிதாகக் கருதாமல், சிகரெட் விளம்பரங்களை வெளியிடப்போவதில்லை என்று பகிரங்கமாக அறிவித்தது ஆனந்த விகடன். அது புகைப்பதற்கு எதிராகக் கொஞ்சநாள் போராட்டமும் நடத்திப் பார்த்தது. ஆனால் பத்திரிகையாளர்களால்- விகடனில் பணியாற்றிய சில பத்திரிகையாளர்களையும் சேர்த்துத்தான் - கை விட முடியாத ஒரு வழக்கமாக இருந்தது புகை பிடிக்கும் பழக்கம்.

நான் குமுதம் ஆசிரியராகப் பணியாற்றியபோது, சென்னைக்கு வந்த அன்னை தெரசாவைப் பேட்டி கண்டு வருமாறு ஒரு நிருபரை அனுப்பியிருந்தேன். அந்த நிருபருக்குப் புகை பிடிக்கும் பழக்கமுண்டு.தெரசா பேட்டிக்கு வரச் சொல்லியிருந்த நேரத்திற்குச் சற்று முன்னதாகவே சென்று விட்ட அவர், காத்திருக்கும் போது போரடித்ததால், புகைபிடிக்க ஆரம்பித்தார்.மூடப்பட்ட ஒரு அறைக்கு முன்னால் வராந்தாவில் அவர்
நின்று புகைத்துக் கொண்டிருந்தார். தெரசா அந்த அறைக்குள்தான் இருக்கிறார், வேறு யாருடனோ பேசிக் கொண்டிருகிறார், நம்முடைய நேரம் வரும் போது நம்மை அழைப்பார்கள், அதற்கு முன்னதாக சிகரெட்டைக் கீழே போட்டுவிட்டு கொஞ்சம் பாக்கை மென்றுவிட்டு உள்ளே போய் விடலாம் என்று அவர் நினைத்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் நினைத்தது போல் தெரசா அறைக்குள் இல்லை. பேட்டிக்கு சில நிமிடங்கள் முன் தெரசா விறுவிறுவென்று அந்த அறையை நோக்கி வரத் துவங்கினார். வரும் போது அறைவாசலில் புகை பிடித்துக் கொண்டு நின்றிருந்த நிருபரையும் பார்த்து விட்டார்.

நிருபர் உள்ளே அழைக்கப்பட்டார்.அவர் தெரசாவிடம் கேள்விகள் கேட்கும் முன், தெரசா அவரிடம் கேள்விகள் கேட்க ஆரம்பித்தார்." புகை பிடிப்பீர்களா?' என்பது முதல் கேள்வி. கையும் புகையுமாகப் பிடிபட்டபின் இல்லை என்றா சொல்ல முடியும். சரி, புகை பிடிப்பதைப் பற்றி ஏதாவது அறிவுரை சொல்லுவார், அதை இந்தக் காதில் வாங்கி அந்தக் காதில் விட்டுவிடலாம் என்று எண்ணிக் கொண்ட நிருபர், " ஆமாம். பத்துப்பதினைந்து வருடமாகப் புகைக்கிறேன். பழகிப் போய் விட்டது" என்றார். தெரசா புகையின் தீமைகள் பற்றி உபதேசம் ஏதும் செய்யவில்லை. மாறாக, "ஒரு நாளைக்கு எத்தனை சிகரெட் புகைப்பீர்கள்?" என்றார்.
"பத்து அல்லது பனிரெண்டு" என்றார் நிருபர்.
"அதற்கு என்ன செலவாகும்?"
"பத்து பதினைந்து ரூபாய் ஆகும்."
"நீங்கள் புகை பிடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு மிச்சமாகும் அந்தத் தொகையை எனக்கு நன்கொடையாகத் தருவீர்களா?" என்றார் தெரசா
நிருபர் இந்தக் கேள்வியை சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
"அது ஒன்றும் பெரிய தொகையாக இராது மதர்." என்று நழுவப் பார்த்தார் நிருபர்.
"மாதம் முன்னூறு, நானூறு ரூபாய். அதை வைத்துக் கொண்டு இரண்டு குழந்தைகளுக்கு மாதம் முழுக்க இரண்டு வேளை பசியாற்றலாம் தெரியுமா?" என்றார். நிருபர் சங்கடத்தில் நெளிய ஆரம்பித்தார்.
" நான் என்னுடைய பணியைத் துவக்கியபோது என் கையில் இருந்த பணம் வெறும் பத்து ரூபாய். அது ஒரு குஷ்டரோகியை மருத்துவ மனைக்குக் கொண்டு செல்ல உதவியது.அங்கு அவரது ரணங்களைக் கழுவி மருந்திட்டு சிகிச்சை அளிக்க ஆரம்பித்தார்கள். அது அவரது வாழ்வில் ஒரு திருப்பம். எல்லோராலும் அருவருப்பாக உணரப்பட்டுக் கவனிப்பாரின்றி தெருவோரமாகக் கிடந்த நம்மையும் கவனிக்க மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டு, அவருக்கு மனிதர்கள் மீது நம்பிக்கை பிறந்தது. அதற்குத் தேவைப்பட்டது வெறும் பத்து ரூபாய். சேவை செய்ய அதிகப் பணம் தேவையில்லை. ஆனால் சேவை செய்பவர்களுக்கு ஒவ்வொரு பைசாவும் பெரிய உதவி" என்று சொல்லிய தெரசா, நிருபரிடம், இனிப் புகை பிடிப்பதில்லை, அதற்கு செலவிட்டு வந்த பணத்தை தர்மத்திற்குக் கொடுக்கிறேன் என்று உறுதி வாங்கிக் கொண்டுதான் பேட்டிக்கு சம்மதித்தார்.
தமிழ் சினிமாக்கள் மதர் தெரசா இல்லை.புகை பிடிப்பவர்கள் மனதில் தர்ம சிந்தனையை விதைக்க அவை முன் வரும் என்று நான் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை. ஆனால் அவர்கள் தங்கள் வியாபாரத்தில் செலுத்தும் கவனத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கை சமூக நலன்களைப் பேணுவதில் காட்டக் கூடாதா?

திருட்டு விசிடியை எதிர்த்து ஊர்வலம் போகப் போவதாக, முதல்வரை சந்தித்து மனுக் கொடுக்கப் போவதாக தமிழ் சினிமா நட்சத்திரங்கள் அவ்வப்போது சொல்வதுண்டு. வியாபாரத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள இந்த முயற்சி.

சரி, திருட்டு வி.சி.டி.கள் எங்கிருந்து முளைக்கின்றன? அவை விதை போட்டு விளைவதில்லை. வானத்திலிருந்து குதிப்பதில்லை.சினிமா உலகத்தில் இருந்து சினிமா உலகத்தைச் சேர்ந்தவர்களால்தான் உருவாகின்றன. அதற்கு ஏன் வீதியில் இறங்கி ஊர்வலம் போகவேண்டும்? அறைக்குள் உட்கார்ந்து அலசி ஆராய்ந்து முடிவுக்கு வர வேண்டிய விஷயமல்லவா இது? தங்களது பேராசைக்குக் கடிவாளம் போட வேண்டிய விஷயத்திற்கு, ஊராரை ஏன் உசுப்பி விட வேண்டும்?

இந்த விசிடி விஷயத்தில் காட்டுகிற அக்கறையில். பத்தில் ஒரு பங்கை தமிழ்த் திரைப்படங்களில் புகைப் ப்டிக்கும் காட்சிகளைக் காண்பிப்பதில்லை, பெண்களைக் கேலி செய்யும் பாடல்களை அனுமதிப்பதில்லை, இரட்டை அர்த்த வசனங்களைப் பேசுவதில்லை, ஜாதிப் பெயர் வருவது போலத் தலைப்பு வைப்பதில்லை என்ற விஷயங்களில் முடிவு எடுப்பதில் காட்டலாமே? இந்த விஷயங்களில் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவதற்காக ஊர்வலம் போகலாமே? கோஷங்கள் எழுப்பலாமே?
'குட்டி'யைத் தூக்கி வைத்துக் கொஞ்சாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, ஈவிலுக்குப் போடுகிற ரொட்டியைக் குறைத்துக் கொள்ளலாமே? செய்யுமா திரை உலகம்? அல்லது திரைக்கு வெளியிலும் வேஷம் போடுமா?

Orthos said...

Please go through this interview
with our Hon Minister for Health.

Karan Thapar: Hello and welcome to Devil’s Advocate. If the press is to be believed, no minister in the UPA government has attracted as much controversy as the Health Minister. But has he been misunderstood or has he made mistakes? That is the key issue I shall explore today in an exclusive interview with Anbumani Ramadoss.


Mr Ramadoss, there is a widespread belief that as Health Minister you have been immature and defiant or arrogant and obsessive. Are the press being unfair or can you accept that you have made a few mistakes?


Anbumani Ramadoss: See, what you call controversies, I call awareness. Take for example dengue. Media went hammer and tongs over dengue and because of media, lot of panic was created. And I said create an awareness, not a panic. Because of my virtue of being a doctor, I am professional. If I could say, I am a doctor first, secondly I am an environmentalist and lastly I am a politician.


Karan Thapar: So are you suggesting that in fact you are a victim of the media attacking you, creating controversies around you and that, in fact, you have made no mistakes?


Anbumani Ramadoss: No, it is not like that. I can’t say I haven’t made any mistakes. But then today’s media, they want to sensationalise. I have been saying that and there has been a mushrooming of media. There is a time gap of five minutes for breaking news either before or after, and someone who wins, will go before that.


Karan Thapar: And you have caught in that.


Anbumani Ramadoss: Yes, absolutely. The media today wants to sensationalise things. We need awareness, not a panic.


Karan Thapar: So you are saying that you are a victim of media sensationalism.


Anbumani Ramadoss: Yes, I could say it. Not to a fuller extent, but to a certain extent I could say that.


Karan Thapar: All right. Let’s explore the major controversies in which the media has seen you as the centre and let’s see how you emerged out of them. To start with, let’s begin with your determination to remove Dr Venugopal as Director of AIIMS. You ended up in conflict with the press, with the courts and the resident doctors. Are you seriously saying that all of them are wrong and you alone are right?


Anbumani Ramadoss: Firstly I have much important things to do then take on Dr Venugopal. Eighty per cent of my focus and my concentration is on providing rural healthcare, that’s why we had the National Rural Health Mission. Dr Venugopal is one of the best doctors in this country and we all respect him. But he is also one of the worst administrators in this country.


Karan Thapar: Do you mean that when you say he is one of the worst administrators in this country? You mean that?


Anbumani Ramadoss: Yes.


Karan Thapar: Can I interrupt you there? You say he is one of the worst administrators in this country and yet on two separate occasions, the Delhi High Court had to intervene. In July, they stayed your initial action and in October, Justice Anil Kumar speaking in open court alleged that you had a one-point agenda to oust an eminent doctor by any means. He went on to say of Dr Venugopal that he was a director whose contribution to the institution and its functioning cannot be doubted. The High Court disagrees with you.


Anbumani Ramadoss: Nobody denies that. Nobody denies his contribution, as he has contributed for a lot of years. I respect him and we all respect him. I am also a doctor and in the same profession as him.


Karan Thapar: But you said he is the worst administrator in the country.


Anbumani Ramadoss: It is not that a good doctor can make a good administrator as well. Some could, some can’t. A good doctor can make a bad administrator. It is not that all doctors can make good administrators.


Karan Thapar: But why then are your own political colleagues doubting you? Your CPM ally said your decision was unfortunate and the Parliamentary Standing Committee said it was deplorable.


Anbumani Ramadoss: It is not my decision. It is a collective decision of the institute body.


Karan Thapar: It was taken by the institutional body, but initiated by you.


Anbumani Ramadoss:Today, All India Institute of Medical Sciences is slowly becoming an All India Institute of Political Sciences. These guys should do what they know best: treat patients and not go on to some flash strikes and politics. And today unfortunately, politics has been creeping into AIIMS. I know a lot of political parties and sub-cadres, who all go into it. We wanted this institute to be the best in the world. We spent Rs 500 crores for one institute and some of my Cabinet colleagues have budget less then that.



Karan Thapar: I accept what you are saying about AIIMS. The problem is that not a single one of your Cabinet colleagues actually supported your attempt to get rid of Dr Venugopal. Not one spoke in public. The Parliamentary Standing Committee called it deplorable.


Anbumani Ramadoss: My Cabinet colleagues are all with me. They are all supporting me and they are all with me.


Karan Thapar: A K Anthony, the new Defence Minister, was a member of the Parliamentary Standing Committee, which called your decision to remove Dr Venugopal deplorable. A K Anthony didn’t object.


Anbumani Ramadoss: There are a lot of other Cabinet colleagues, who come to me and say, ‘Yes, whatever your decision is...’


Karan Thapar: Yes, to you in private maybe, but not in public. No one supported you in public.


Anbumani Ramadoss: That is a different issue as such. It is not a governmental policy issue.


Karan Thapar: But here was a minister under attack, faced with almost a revolt from doctors of AIIMS and not a single colleague spoke up for you.


Anbumani Ramadoss: It is only a section of doctors. I will tell you one thing, just four months ago before the reservation strike, 99 per cent of AIIMS doctors were against Dr Venugopal. I have got bunches of letters written by the same faculty association, resident doctors, employees, students, saying that he is inaccessible and incoherent. They said he is inaccessible and they wanted his removal. Four months ago, the anti-reservation strike had changed everything.


Karan Thapar: Why aren’t any of these doctors admitting to what you are saying in public? After all, the press has access and they could have unearthed this, but none of it has been unearthed.


Anbumani Ramadoss: Because the media is not reporting it. I am not going to blatantly accuse the media of it.


Karan Thapar: You come very close to accusing the media of sensationalising and targeting you.


Anbumani Ramadoss: That is a different issue. But what I am saying is that there are a lot of people and lot of doctors in AIIMS, who have been wanting to work...


Karan Thapar: And Venugopal won’t let them?


Anbumani Ramadoss: It is not that he is not letting them to work. There are a lot of strikes happening there and when we say this is a premiere institute in this country, this should lead this country.


Karan Thapar: Can I point out to you why people have lost confidence in your handling of Dr Venugopal? You have capped everything by slapping 45 charges against the man, including discriminating against Scheduled Castes and Scheduled Tribes, financial irregularities, administrative deficiencies, indiscipline and not tackling the dengue crisis properly. Do you have an ego problem with him or simply dislike the man?


Anbumani Ramadoss: I am a professional. I am a doctor. What ego should I have with Dr Venugopal? Dr Venugopal is just one of the directors. I have literally 50-60 directors under Health Ministry. It’s media’s perception. They say ‘Ramadoss vs Venugopal’ - I don’t know what! I have much important things than taking on Venugopal.


Karan Thapar: That means he is too small for you to worry about?


Anbumani Ramadoss: It’s not that. I have much important things to do. There are lot of other problems in this country, in the health sector, and I am concentrating on that. These are all administrative issues, which have been hyped up by the media due to reasons known to them.


Karan Thapar: Okay, you say this is hyped by the media, you say you have been targeted, you say it’s been done unfairly. Therefore let’s leave Venugopal aside. The audience can judge whether you are right or the media is right.


Let’s take up the second example of what’s called your arrogance and your defiance. Your handling of doctors who went on strike in summers and your refusal for eight weeks practically to pay them their salaries. You did this despite the fact that the Prime Minister on May 28 had given them an assurance that their salaries would not be withheld. You did it despite the fact that on May 31, the Supreme Court ordered the disciplinary measures should not be implemented. You ended up defying not just students, but the Prime Minister and the Supreme Court. Why?


Anbumani Ramadoss: Absolutely. The Prime Minister didn’t give any assurance on the salary structure.


Karan Thapar: It has been reported in every paper and doctors said so.


Anbumani Ramadoss: It’s the media’s perception and not the government’s perception. And we have a national policy called ‘no work, no pay’.

Karan Thapar: But the Supreme Court on May 31 issued an order to say that there would be no disciplinary proceedings.


Anbumani Ramadoss: We have a national policy - anybody who doesn’t work, doesn’t get paid. That is a national policy. And this policy was put up by the Supreme Court themselves. And in this incident, I don’t know why they wanted an exception.


Karan Thapar: The Supreme Court said the reason they were making an exception, they publicly said this is because in fact the Solicitor General, Gopal Subramaniyam, on behalf of the government had given an assurance that there would be no disciplinary proceedings. In other words, they were holding the government to its word. You backed off.


Anbumani Ramadoss: Disciplinary proceedings are like, they won’t be penalised on the number of days of work and leave and all that, not the pay structure. The salary structure is something, which I’m not in a position to decide. That’s why I had to take it to the Cabinet to decide. It’s not my decision, it’s a national policy.


Karan Thapar: You are slightly wrong. Let me tell you why. On July 5, the Supreme Court gave you a second opportunity to fall in line. They called upon you to be a model employer and not a destructive employer. But what did you do? Instead of listening to them, five days later you told The Hindu, this was merely a comment, and then you added “according to the law of the land, no one would be given any salary for the period of their protest.” So instead of giving in to the Supreme Court’s request to be a model employer, you defied them again.


Anbumani Ramadoss: This is a national policy and I’m not in a position to take decisions. That’s why I had to take it to the Cabinet to take a decision.


Karan Thapar: How long does it take a matter to the Cabinet? Six weeks of defying the Supreme Court and embarrassing the government ?



Anbumani Ramadoss: It has to go through a process. It can’t happen in a week.


Karan Thapar: Do you know the impression in the country? In the end, the Supreme Court on July 18 had to order you to pay and you complied. You ended up embarrassing yourself, not proving a point.



Anbumani Ramadoss: Karan, I’m also a doctor. I’m on the doctors’ side. I’m also a professional.


Karan Thapar: It didn’t look like that to anyone else.


Anbumani Ramadoss: I’m with them, but there are certain policies of the government which we have to be respect and abide by.


Karan Thapar: But the government gave an assurance on May 31 through Mr Subramanium to the Supreme Court.


Anbumani Ramadoss: It was an assurance that they will get an extension of their work place or internship.


Karan Thapar: But disciplinary proceedings are separate to cutting salaries. It’s not the same.


Anbumani Ramadoss: This is a different issue altogether.


Karan Thapar:But the Supreme Court did not interpret it that way.


Anbumani Ramadoss: I don’t know. The Supreme Court has said to the government, ‘no work, no pay’. It’s because of their insistence that the policy was there.


Karan Thapar: The worst consequence of all this was that you became so obsessed in the months of summer with Venugopal and withholding salaries that you failed to take effective measures to prevent the spread of dengue. You know it happens every September/October, but you were caught unprepared.


Anbumani Ramadoss: Every year, my experts go around the country. We have a national policy. They advise the state governments where there is high density of mosquito growth, vector growth and tell them to take steps on that. And we provide chemicals, larvacides and all that to the governments.


Karan Thapar: Every year we have dengue attacks and you are the Health Minister, and I’m saying that you are more concerned with trivia than preventing disease.


Anbumani Ramadoss: Even though I don’t want to shy away from my responsibilities, it is the state governments who have to take steps. We only advise them and we give them all these things.


Karan Thapar: Are you passing the buck?


Anbumani Ramadoss: No, I am not. I am responsible. But health is a state subject. We do the policies, they do the implementation. We advice them and we give them every resources.

Karan Thapar: Because you are responsible, if you felt that the state governments weren’t taking the action you want them to take, you should gone public. You should have alerted the country. You could have done so. You didn’t, because you were too preoccupied with Venugopal and with holding salaries.


Anbumani Ramadoss: That’s absolutely not true.


Karan Thapar: Can I quote you the Delhi High Court? On October 6, the Delhi High Court said, “This is a seasonal disease and, therefore, there is no unpredictability. Even then it is as if you, meaning the Government, has been caught unawares. There is total unpreparedness.” And then the high court added, “We cannot comprehend why effective measures to prevent the spread of the outbreak were not taken.” The first person they were talking about was you.


Anbumani Ramadoss:Let’s say it this way. Last year, we had 12,000 cases of dengue. This year, we have only 7,000 cases.


Karan Thapar: 7,000, too many. 125 deaths at least, or maybe 130. People who didn’t need to die have died.


Anbumani Ramadoss: Last year, Singapore had more than 10,000 cases of the disease and they had more than hundreds of deaths. So it’s not like as if it’s a problem only with India.


Karan Thapar: So if Singapore has cases, so should India? That’s your justification?


Anbumani Ramadoss: No, I am not justifying. I’m just saying compared to last year, this year we have much less cases of dengue, much less deaths. It’s the media that it has been hyped. But I don’t want to fault media on that, because the media has also helped create a lot of positive impact and awareness.



Karan Thapar: Dr Ramadoss, do you know what it sounds like? Whether you are talking about Venugopal, whether you are talking about withholding salaries, whether you are dengue, you are saying I, Anbumani Ramadoss, is right, but the media is wrong.


Anbumani Ramadoss: I am not saying that I’m right all the time. I’m just saying that there are some things which the media sensationalises. This is something I have been saying in my other interviews also.


Karan Thapar: Therefore, the media is being unfair?


Anbumani Ramadoss: No. To a certain extent. There are people like Karan, who go out hammer and tongs...


Karan Thapar: You are absolutely right. In one of my articles I said someone like you should not be a minister, you should be sacked.


Now, let’s come towards an issue -- many consider your biggest, some would say your serious obsession -- smoking in films. You called for a ban on May 31, 2005 and although almost 18 months have past, it hasn’t come into being. Isn’t it proof that even your own ministerial colleagues don’t take this issue seriously?


Anbumani Ramadoss: It stuck up in court. Nothing much I can do when it has stuck up in court for more than one year. This issue of banning smoking scenes in movies is not my decision. It is a collective decision. Today in UK, in Tom and Jerry cartoon scenes, smoking has been banned.


Karan Thapar: The first reason why you believe that smoking in films should be banned is because you are trying to prevent people from being tempted. The problem is that in the process, you ended up treating them as little children. Most people believe that a decision of whether to smoke or not is one they have right to take themselves. It is part of their individuality, their adulthood. You are denying them their right.


Anbumani Ramadoss: It is not directed at individual like you, who are now in the verge of retirement. This is directed at people who are between 10-20. They are young individuals…


Karan Thapar: If they can vote for the Government of India, can’t they decide on this issue?


Anbumani Ramadoss: Let’s talk about a 13-year-old looking at their superstars. I have figures, I have statistics. My experts say this. In 1991, 22 per cent of lead characters smoked. In 2001, it was 52 per cent, and today 76 per cent of lead characters smoke.


Karan Thapar: But 76 per cent of the country doesn’t smoke. So there is no equation. 76 per cent of lead characters may smoke, but 76 per cent of the country doesn’t.


Anbumani Ramadoss: See, 50 per cent of the population is young population in our country.


Karan Thapar: And what percentage of that 50 per cent smoke? Probably not even 50 per cent of the 50 per cent.


Anbumani Ramadoss: Today, when you say 26 per cent of India smokes, that’s literally about 250 million. And 40 per cent of all the health problems in this country is due to tobacco. And we have to take very serious steps to prevent this. It is not like that I am against movie individuals or superstars.

Karan Thapar: You say that, in fact, smoking in films encourages the young to do so. In which case, how do explain the fact that with the possible limited exception of Thailand, just one country, no other country in the world has banned smoking?


Anbumani Ramadoss: Wait and see what happens in five years.


Karan Thapar: How do you know that? How do you know what’s going to happen in five years?


Anbumani Ramadoss: You are going to see. Today, Bhutan is the only country which has banned tobacco products.


Karan Thapar: But, that’s not an argument. Not a single country in the world, except for Thailand in a limited instance, has banned smoking in films.


Anbumani Ramadoss: People all over the world are looking at these things. See,


Karan Thapar: Let me once again quote your own statistics back to you. You said to The Hindu on November 28, quoting a research done by the Dartmouth Medical School, that 40 per cent of US adolescence say that they have taken up smoking because they have seen that their heroes who smoking in films.


Anbumani Ramadoss: It’s 52 per cent.


Karan Thapar: Even if it is 52, make it even 62 per cent. Even the American Government doesn’t take that research seriously because they haven’t banned smoking in films. No country is more conscious of health more than America.


Anbumani Ramadoss: Why do you say America? We are living in India. I am not bothered about America. I have to save my citizens here.


Karan Thapar: No country in the world has banned it, with the limited exception of Thailand -- and even in the case of Thailand, it’s smoking in films shown on TV not smoking shown on films in theatres. And do you know what the Thai experience shows? It is very important. They effected the ban in 2000. After the first year of an initial dip in the sales of cigarettes, it markedly shot up. So even in Thailand, the ban hasn’t worked.


Anbumani Ramadoss: Let us put it this way. Today if, say, Shah Rukh Khan or let’s put Amitabh Bhachchan, when they say immunise the children, there are millions of women who took their children to be immunised for polio. And, say, Amitabh Bachchan has a cigarette in his mouth, there are million of children who are going to take it up.


Karan Thapar: What makes you so sure of this?


Anbumani Ramadoss: My experts say this.


Karan Thapar: On what basis, do they say this other than prejudice?


Anbumani Ramadoss: Absolutely not. When the WHO says something, is it prejudice? Are you pointing out deficiencies in WHO’s reports?


Karan Thapar: I am pointing it out and explaining to you why I think there is guesswork involved in this correlation that your experts are making. Hollywood is in the centre of Los Angeles. Practically every single Hollywood film has scenes of smoking, sometimes multiple scenes. Yet the level of smoking in Los Angeles is amongst the lowest in America. There is no correlation between Hollywood and Los Angeles and they are cheek by jowl with each other.


Anbumani Ramadoss: I am talking about India here.


Karan Thapar: Why should India be any different, WHO being the same world over?


Anbumani Ramadoss: My experts say, Shah Rukh Khan smoking in a movie is much more effective than a direct advertisement of a tobacco product.


Karan Thapar: If you are so worried about smoking, why don’t you as a Cabinet minister move a resolution in the Cabinet to ban the production of cigarettes and bidis and to stop tobacco growing?


Anbumani Ramadoss: I would be very happy. But the ban is just a question of time. I can’t initiate it today. I would like to, but there are other things involved in this.


Karan Thapar: You gone on to a limb to try and ban smoking in films, why can’t you initiate this, which is more sensible and more logical?


Anbumani Ramadoss: These are the first things towards the ban. India is the highest producer of the movies in the world and 89 per cent of Indian movies have smoking scenes. And 52 per cent of the children - not people like you, young innocent children – who start smoking, they do so due to the movies.

Karan Thapar: No I’m afraid. Salaam Bombay, an NGO that worked extensively, says that in fact the majority of people who start smoking, particularly adolescence who start smoking, do so because of the impact of their parents who they see at homes, not films. And you can’t control it.


Anbumani Ramadoss: It’s a continuous process. When experts say that 52 per cent of children who start smoking due to movies, we have to take steps like this.


Karan Thapar: Can I wrap it up like this? Whether we are talking about smoking, whether we are talking about Venugopal, whether we are talking about withholding of salaries, people say that he has pushed a personal agenda, he has got it wrong, he has been severely criticised, but he won’t accept. This was either inexperience or impetuosity. Can you pause that if you would have had greater experience, you might have handled it differently?


Anbumani Ramadoss: See, I am a youngster and I have lot of vision for this great country. I have been traveling worldwide. I want to replicate those things in our country. And there is a system out there, which doesn’t make you function.


Karan Thapar: So when you say you are a youngster, does it mean you could have done it differently?


Anbumani Ramadoss: No. These are the things which are not my individual decisions. These are collective decisions taken by the ministry, by the institutional bodies, it is a collective part.


Karan Thapar: Dr Anbumani Ramadoss, it is a pleasure talking to you on Devil’s Advocate.


Anbumani Ramadoss: Thank you.

vibhor said...

the same is with mumbai also..
if it rains for only 1 hr ..roads get stuck and then the same disastrous scene from hollywood movie..

sugan said...

Gops: Rainy days were gala days for us at school..thin attendance -no class - nzoyment only..Hmmm Good old school days.

vibhor: The main problem with chennai is that the residential areas are where it shouldnt be. We have entire townships bang in the middle of dried up lakes. Chennai hasnt seen these rains for quite sometime.so.the lakes dried up and soon houses sprung up..But with rains deciding to visit us very often, things are now out of control.

Orthos: It would be nice if u could mail me ur views on other issues apart from the one the blog is abt. U see..it deviates from the topic. Anyways ..I missed the Karan Thapar interview. Thanks for posting the transcript. And I definitely agree with ur point that the hazzles due to rain are entirely man-made.